Nu vertellen ze alles, de waarheid over hun carrière, hun opkomst en hun grote dromen.

 

Tussen de oude pizzadozen stond een simpele microfoon, hij rook muffig. 3 jaren geleden oefenden Bill, Tom, Georg & Gustav in een donker depot in Magdeburg. Nu staan ze op het dak van het coolste desinger-hotel in San Francisco. Morgen geven ze in het uitverkochte Fillmore Theatre voor 1200 fans een concert. Wat voor een sensationele carrière! BRAVO ontmoette de jongens in Californië. Met hun XXL-zonnebrillen poseren ze exclusief voor ons. Op de 7de September zijn ze aanwezig op de heetste pop-party van de wereld: Bij de MTV Video Music Awards in Los Angeles zitten ze naast de Jonas Brothers, Miley Cyrus, Britney Spears, Rihanna en Madonna. De supersterren uit Sachsen-Anhalt kunnen het niet geloven: “Het is een grote eer voor ons. We verheugen ons enorm. Om alleen al erbij te zijn, is een droom”, zegt Tom. Een echt ongelooflijke droom, die voor Tom & Bill in het 665- bewonersdorp Loitsche begon. Naar de 1ste fotoschoots in Magdeburg kwam Gustav nog met de fiets. De tweeling kwamen met het stadsspoor. Naar Georg keek nog geen mens om op straat. Wat voor een waanzin daarentegen in New York nu. Bij de MTV-Show “RTL” op Times Square flipten de fans helemaal uit. De 4 rockers raakten bijna niet uit de deuren van hun Luxus-Vans. “Toen we in 2005 begonnen zijn had geen van ons ermee gerekend dat we ooit in de USA zouden optreden”, zegt Bill. “We hoopten op succes en dachten dat het al cool zou zijn als we in de grootste club van Magdeburg, de “Factory” konden optreden.” Maar nu terug naar San Francisco, terug naar het heden. Het leven is serieus veranderd, toch zijn de jongens met hun 2 voeten op de grond gebleven. Ze zijn openhartig en weten goed genoeg wat ze willen - en wat niet! Tom zegt rare dingen zoals altijd. Enkel het lichte Saksische accent is weg. 3 jaar na hun superhit “Durch Den Monsun” zijn ze helemaal bovenaan. Bill: “Veel experten dachten dat we een One-Hit-Wonder waren. Maar we zijn er nog en daarop zijn we heel trots”. In de grote BRAVO-serie vertellen ze alles over hun gelukkigste momenten, hun grote mislukkingen, de gekste belevenissen vanaf volgende week in BRAVO!

 

Bron:  Nr. 36, 27/08/08

 

   

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Vandaag zijn de jongens van Tokio Hotel supersterren – toch was het bijna niet zo geweest ...

 

Ze verwonderen de wereld. Zelfs in de USA schreeuwen ondertussen 1000-en fans de namen van Bill, Tom, Georg & Gustav en kennen elk nummer van de 4 Magdeburgers vanbuiten. Tokio Hotel is de bekendste Duitser groep van het moment. Een echt export-slag! 3 jaren geleden is alles begonnen. En deze start was niet zonder tegenslagen – verraden de jongens BRAVO in San Francisco. Het had geen haar gescheeld of de band was er niet geweest – geen CD’s, geen video’s, geen concerten. En dat allemaal omdat hun platenmaatschappij ze ontsloeg, nog voor ze een single op de markt konden brengen. “We hadden ons zo op onze 1ste single verheugd – en ons nieuwe leven in de spotlights”, vertelt Tom. “Ik herinner me nog dat we ons 1ste platencontract ondertekenden”, zegt Bill. “We hadden een BBQ toen ons producer met een zilveren dienblad afkwam. Toen hij de kap eraf nam zijn we van vreugde doorgeflipt. Alles klonk zo leuk en opwindend toen. We dachten eraan hoe cool het zou zijn om onze 1ste CD in de winkel te zien liggen.” Toch, zover kwam het niet. Een tijdje later dacht de platenmaatschappij er heel anders over. Ze geloofden niet meer in het talent van de jongens en zette gewoon terug op straat. “Dat was echt een slag in ons gezicht” zegt bassist Georg. “We waren 4 kleine jongens uit Magdeburg die dachten dat de wereld op hun aan het wachten was. En toen dat, we waren helemaal gebroken”. En gitarist Tom vervolledigt “We konden niet begrijpen hoe ze opeens het geloof in ons verloren hadden – want ze waren daarvoor heel enthousiast over de band. Onze grootste droom gewoon verpest. Dat was zeer treurig voor ons”. Toen zochten de jongens naar de oorzaak. “We hebben ons afgevraagd wat er misgelopen is. Of we iets fout gedaan hebben”, zegt Bill. De band bleef wel hoop hebben om niet in een zwart gat te vallen. “Vooral ons team had ons opgebouwd. In ieder van ons is een wereld ingestort. We zaten 2.5 jaar in het repetitielokaal, hebben alleen maar nummers geschreven en opgenomen. We wilden alleen maar naar buiten – op het podium” zegt Tom. “We waren heel ongeduldig”. Nogal logisch, hun album “Schrei” was al helemaal klaar. Er was zelfs al een, CD-cover. En: “Er moest nog niet eens een muziekexpert aan ons imago sleutelen. We zagen er altijd al zo uit, hadden onze eigen look. De mensen moesten alleen maar ja of nee zeggen.” En dat kwam later dan ook. Een kleine tijd later hapte hun huidige platenmaatschappij Universal toe. Ze geloofden in het succes van de band, waren overtuigd van Bill, Tom, Georg & Gustav. “We waren echt gelukkig.” Over hun ex-label kunnen de jongens nu nog lachen: “Bij nader inzien vind ik het echt leuk om te zien dat deze onnozelaars zich in hun eigen vingers hebben gesneden”, grijnst Bill. “Op elke fuif worden de mensen die zich toen tegen ons gekeerd hebben scheef bekeken. Sommigen daarvan zijn daardoor zelfs ontslagen”. Georg verbeterd: “Nu ja, ene is alleen maar overgeplaatst. Dat geeft een goed gevoel.” Ondertussen zijn er 3 jaren verstreken. “Dat klinkt helemaal niet zo lang – maar voor mij lijkt het mijn hele leven”, zegt Bill. “Ik kan mij iets anders bijna niet herinneren. Het lijkt alsof het nooit anders is geweest.” Tokio Hotel is als band constant onderweg. Elke dag een nieuwe stad, nieuwe mensen, altijd nieuwe belevenissen: “We hebben nog geen paar weken rust. We zijn constant onderweg, we hebben nog niet eens tijd om na te denken”, lacht Tom. “Toch zijn er soms momenten waarop we terugkijken en ons dan bewust wordt: Waanzinnig, dat is er allemaal in 3 jaren gebeurd!” Dat Tokio Hotel momenteel bezig is met de hele wereld te veroveren, hebben ze zelf nog niet helemaal door: “Wanneer ons destijds iemand gezegd heeft dat we een concert in Amerika gaven – dan hebben we het gewoon weggelachen”, lacht Bill.

 

Bron:  Nr. 37, 03/09/08

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Super-Twins. Ze zijn het hart en de ziel van Tokio Hotel! BRAVO weet, hoe Tom & Bill echt zijn ...

 

Ze zijn de beroemdste tweeling in de Pop-wereld en kennen elkaar al vanaf het moment dat ze hun ogen openden: Bill & Tom! Miljoenen fans staan achter hen sinds ze 3 jaren geleden doorbraken met “Durch Den Monsun”. Liefdesboodschappen worden hun in alle talen naar de kop geslingerd over de hele wereld. Wat voor een duo! Bill is de geheimzinnige frontman, uithangbord van de band. Over meisjes en liefde hult hij liever de mantel van het zwijgen. Tom is de verleider, staat altijd klaar met een gekke uitspraak. Zo verschillend – en toch zo gelijk. Toch is er een sterke verbinding tussen de TH-Twins dan naastenliefde. “Er is bij niemand zo een sterke verbintenis als tussen ons”, verklaart Bill de magische verbondenheid die er tussen hem en zijn tweelingbroer heerst. “We zijn zo verschillende en toch hetzelfde! We zien er niet uit als tweelingen, maar we zijn zielsverwanten”, voegt Tom eraan toe. Zo weten ze allebei ook altijd hoe het met de ander gaat. Tom verklaart: “Als ik naar Bill kijk weet ik direct wat hij denkt. Ik voel het wanneer hij een probleem heeft. Ook wanneer hij niet bij mij is. We communiceren veel, ook zonder te praten.” Dat ze zich zo verbonden voelen met elkaar willen ze zich ook door niemand laten splitsen – zeker niet door een meisje. “Wanneer een meisje iets tegen mijn broer heeft kan ik niet verliefd op haar zijn. Ik laat het niet toe dat er iemand tussen ons inkomt”, beklemtoont Bill. En ook Tom is zeer duidelijk: “Ik kan me niet voorstellen dat ik een meisje meer vertrouw dan Bill. Ik zou ook niet minder tijd met Bill doorbrengen als ik een vriendin zou hebben. Ze moet hem evengoed accepteren als mij.” Dat ze het liefste elke mintuut van hun leven samen doorbrengen hebben ze nog een goed laten zien op hun 19de verjaardag op 1 September. In de vooravond zijn de Twins samen met hun bandcollega’s en hun team gaan eten in het restaurant The Ivy in West-Hollywood. Aansluitend werd er op het dak van hun hotel verder gevierd en om middernacht werd er op de jongens geklinkt. Toch brachten de jongens hun eigenlijke verjaardag met hun tweetjes door! Helemaal zonder crew, zonder manager en ook zonder Georg & Gustav, lieten de tweelingen zich eens goed gaan op het strand van Santa Monica in California. Tom relaxte met een gek dreadlockkapsel en bloot bovenlijf langs zijn broer die zelfs bij deze hitte zijn zwarte kleren niet uittrok. Samen chillden ze in hun ligstoelen, zonnebaadden zich of liepen het strand af – en deden het allemaal samen. “Eigenlijk doen we alles samen. Alleen gaan we alleen naar de WC, douchen we ons alleen en gaan alleen in bad”, lacht Bill. Toch, dan wordt hij terug serieus: “Ik stel me steeds een volgende situatie voor: we staan samen aan de afgrond en iemand zegt: 1 van u moet in de diepte springen en komt nooit meer terug. We zullen zeker samen springen. Daar ben ik 100% zeker van ...”

 

Bron:  Nr. 38, 10/09/08

 

   

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Straf! Tokio Hotel heeft hij de MTV Video Music Awards gewonnen! Nu verraden ze hun carrière-drugs ...

 

Alles wat ze aanraken veranderd in goud, platina of een Award! Tokio Hotel hebben 3 jaren geleden een muziekcarrière gestart. Sindsdien zijn ze niet meer weg te denken uit de gedachten van de fans. En nu de absolute topper: TH heeft een prijs gewonnen, waarvan niemand dacht dat ze hem zouden krijgen: de MTV Video Music Award in de categorie “Best New Artist”! Het hoogtepunt van hun carrière! Bill, Tom, Georg & Gustav hebben er alles opgezet dat ze het niet konden halen. Toch was hun concurrentie op de VMA’s in Hollywood zeer groot. Megasterren zoals Miley Cyrus en Katy Perry waren samen met hun genomineerd. Toch, ze hebben het gehaald – als 1ste Duitse band! “Daarmee hadden we totaal niet gerekend. Het is gewoon geweldig”, schreeuwt Bill van vreugde. “Nu maken we er een feest van.” Tokio Hotel is nu official 1 van de grote wereldsterren in Hollywood. Tijdens de show amuseerden onze Magdeburgers zich zelfs met Miley Cyrus met het computerspel “Guitar Hero” en gaven interviews met de Pussycat Dolls. En op de After-party amuseerden de jongens zich met Kid Rock, Paris Hilton & Co. Een avond die Bill, Tom, Georg & Gustav nooit vergeten zullen. En droom, die in vervulling gegaan is. Toch is Tokio Hotel nog lang niet klaar, ze willen alles. Verder muziek maken, nog meer concertzalen vullen, nog meer CD’s opnemen: “Het succes is echt verslavend, het is onze drugs, we willen steeds meer”, verklaart Bill. “Het is gewoon ontzettend leuk, zeker Tom & ik zijn workaholics. We schrijven en nemen steeds nieuwe nummers op of willen terug op tour gaan. Nu kunnen we onze droom beleven.” En daar geniet Tokio Hotel elke seconde van hun leven van. “Elke nieuwe prijs is een nieuw level voor ons. We hebben er soms over nagedacht: Hoe zal het verder gaan? En toen kwam weer de volgende grote gebeurtenis die onze wereld deed schudden.” En wanneer heeft Tokio Hotel zich de 1ste keer gerealiseerd dat ze sterren zijn? “Dat was op de Comet-Awards 2005. We waren voor de 1ste keer op zo’n groot evenement. Toen we in de hal kwamen liep opeens iedereen in onze richting”, herinnert zich Bill. “We kwamen binnen en dachten: Wat is hier aan de hand? We dachten dat de fans iemand anders bedoelden, het heeft ons helemaal omvergeblazen toen bleek dat alles rond ons draaide”, lacht Tom. “En toen we dan ook nog de prijs gewonnen hadden zijn we helemaal doorgeflipt.” Toch komt wenen van vreugde niet in vraag bij de jongens: “Ik heb toch mijn tranen moeten ophouden” bekent Bill. “Ik wil niet iemand zijn die in het openbaar tranen laat vloeien.” Bij de uitreiking van de Europe Music Awards 2007 was Bill het te slim af: “Opeens zeiden ze onze naam, fans uit heel Europa hadden op ons gestemd. Toen had ik echt kippenvel. Heel ons team is rechtgesprongen, ik kon ze niet aankijken, of anders had ik me niet meer kunnen inhouden.” Maar was is het succesrecept van Tokio Hotel? Waarom winnen ze zoveel prijzen? Hoe komt het dat ze zoveel fans hebben? “Gek genoeg weten we dat zelf niet”, lacht Georg. “Maar we vonden het van het begin aan echt fantastisch. Elke e-mail, foto – alles ging over onze tafel. Ik wil geen pop zijn die gewoon het tijdschema volgt”, voegt Bill toe. “Daarmee hebben veel mensen problemen. Toch kunnen ze niet tegen ons doen.” Het harde gevecht heeft zich geloond – zoals men ziet.

 

Bron:  Nr. 39, 17/09/08

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Tokio Hotel heeft de gekste fans. Hier verraden Bill & Tom wat er echt gebeurd ...

 

Duitsland, Frankrijk, Engeland of Amerika: Het maakt niet uit waar de jongens verschijnen – overal dezelfde scènes: Fans die helemaal uitflippen, die de namen van Tom, Bill, Georg & Gustav roepen, die hun nummers vanbuiten kennen. Veel TH-fans gaan nog verder, doen hun lievelingen duidelijke aanbiedingen – zoals bijvoorbeeld op plakkaten: “F**ck Mich Durch Den Monsun” of “Tom, wir wollen dir einen bl**en” zijn nog redelijk onschuldig. In het 5de deel van de grote BRAVO-serie verraden de jongens exclusief wat er echt gebeurd – tussen hun en de fans ...

 

BRAVO: Wat zeggen jullie op de gedeeltelijk harde spreuken van de fans?

Tom: Ik vind het echt cool dat onze fans zo direct zijn (grijnst)

Bill: Dat maakt voor onze fans uit. Maar om eerlijk te zijn: In het begin heeft het ons toch versteld doen staan. ...

 

BRAVO: Wat waren de mooiste momenten met fans?

Bill: Het 1ste optreden nadat “Durch Den Monsun” verschenen was – en toen opeens zoveel fans het nummer meegezongen hebben. Het concert moest zelf stopgezet worden om dat het gedrang te groot werd. Dat heeft me helemaal overweldigd!

Tom: Een tijdje geleden waren we in Mexico. Toen hebben we eens 2 uur handtekeningen moeten zetten. De fans waren helemaal ontroerd, vele hebben geweend, alleen maar omdat wij daar waren. Dat was echt straf. We waren daarvoor nog niet in een Zuid-Amerikaans land geweest en wisten niet dat we daar zo bekend waren. En opeens stonden daar 1000-en mensen. Het was echt ongelooflijk wat we daar meemaakten.

 

BRAVO: Was er ook eens een straffe situatie met fans?

Tom: Oh ja. In Madrid is de situatie ooit uit de hand gelopen. Gustav ging zijn hotelkamer binnen. En daar lagen fans in zijn bed. Ze zijn hem direct om de hals gevlogen, en hij heeft zich toen serieus verschrokken. Bij Bill & mij stonden er ook veel fans voor de deur. Ze hebben de hele tijd op de deur geklopt, zijn de brandladder opgekropen, hebben geschreeuwd.

Bill: Toen verscheen opeens die politie. Ze hebben de deur ingetrapt en me buitengesleurd. “Ben jij Bill Kaulitz?” hebben ze geschreeuwd. Toen hebben ze mijn handen samengehouden, me verhoort en beweert dat ik voor de chaos verantwoordelijk was. Het probleem was: ze konden geen Engels, alleen Spaans. Ik heb er nauwelijks iets van verstaan. Tom heeft dan verzocht om onze bodyguards te bereiken. Toen ze kwamen, kon de hele zaak opgelost worden. De politie wou me echt meenemen naar het hoofdkantoor!

 

BRAVO: Maar daar gaan de fans toch te ver, niet?

Bill: Nu ja, dat was wel traumatiserend en hevig ...

Tom: Maar daar waren we gewoon als Band onderweg – dan stoort het ons eigenlijk niet. Dat hoort er nu eenmaal bij en we hebben er geen schrik meer voor ofzo. Het was nogal straf, maar van de andere kant ook wel grappig. Wanneer we thuis zijn hebben graag rust. Dan geven we geen handtekeningen of nemen geen foto’s. Maar wanneer we onderweg zijn doen we dat natuurlijk graag.

 

BRAVO: Waren jullie dan eens gemeen tegen de fans?

Tom: We willen niet gemeen doen tegen onze fans, daarvoor betekenen ze veel te veel voor ons.

Bill: We willen hun niet aandoen. We houden van ze ja. Maar iedereen heeft wel eens een slechte dag en kijkt eens kwaad. Soms halen we het niet om elke handtekening te zetten. Dan hebben we stress en moeten we door naar het volgende optreden. We zijn steeds voor onze fans onderweg en zeker geen klootzakken.

 

BRAVO: Met de hand op het hart – waren er ook eens pijnlijke momenten met de fans?

Tom: Nee. Maar er wou eens een meisje mee naar de kamer en is ze onderweg neergevallen.

Bill: Of de scène op de vluchthaven. Daar hebben eens meisjes “Wir wollen dir f**ken” geschreeuwd – helemaal in de muisstille hal. Dat was dan wel eerder pijnlijk voor hun.

 

BRAVO: Tom, hoeveel groupies had je tot nu in bed?

Tom: Hmmm, dat is moeilijk te zeggen. Ik tel het niet meer.

Bill: Toch, hij heeft een klikker! (lacht)

Tom: Wat ik zeggen kan, ik had al vaker een meisje in mijn bed dan ik naar de WC ben geweest. (Lacht luid) Nee, dat is zever! Nu serieus: ik ben iets rustiger geworden.

 

BRAVO: Dat betekend?

Tom: Ik wil het zelf nog niet helemaal geloven – Maar misschien heb ik me met 19 een beetje teveel laten gaan. Niet dat de seks saai is geworden. Maar ik kijk ’s avonds liever eens een DVD. Dat andere is toch meer vermoeiend. (grijnst) Ondertussen kan ik me wat vaster voorstellen. Maar daarvoor moet voor het meisje me helemaal omhakken.

 

BRAVO: En hoe zit het met groupies bij Gustav & Georg? Zijn zij ook zo wild als Tom?

Tom: Voor zover we weten, is er niks aan de hand! (lacht)

Bill: Dat zijn niet echt van die types die snel een meisje meenemen. Gustav had aan het begin van onze band zelfs een vriendin, maar daarna was het ook niks meer.

Tom: Georg doet alsof hij een verleider is. Hij mag het wanneer een meisje zich eerder offensief opstelt.

Bill: Innerlijk is hij verzuurd, maar naar buiten schuchter.

Tom: Men moet hem laten zien hoe hij van wanten weet. Er waren al meisjes die hem leuk vonden, en andersom ook. Maar geen enkel heeft gas gegeven. Bij mij is dat anders – ik behoor tot de jagers en de verzamelaars.

 

BRAVO: En jij Bill – was er nog steeds geen kus?

Bill: Nee, nog steeds niet. Dat maakt me echt treurig. Ik ben al 19 en dat ontbreekt me wel. Ik had graag een vriendin waarmee ik mijn leven delen kan, die alles begrijpt wat ik doe. Ik heb weliswaar Tom. Maar ik wil koste wat het kost een vriendin.

 

BRAVO: Maar het aanbod is toch gigantisch bij je?

Bill: Het is heel moeilijk om zich met iemand in te laten. Ik heb geen tijd, ben steeds onderweg. Wanneer op After-Show-Party’s meisje leer kennen, weet ik niet wat ze van me willen. Ik zie ook in de toekomst geen uitweg – dat is echt slecht. Maar ik heb nog de muziek, dat is mijn steun. En honden zijn mijn vervangmiddel. Ik wel veel honden hebben, ze maken me gelukkig.

 

Bron:  Nr. 40, 24/09/08

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

De schaduwzijden van het succes. Niet alles wat goud is, glanst. Ook Tokio Hotel krijgt af en toe zenuwen van hun sterrenleven ...

 

Sinds 3 jaren staan ze steeds in de spotlights. Of het nu een vakantie is op de Malediven, een wandeling door Parijs of in eender hotel op de wereld dan ook. Overal waar Bill, Tom, Georg & Gustav opduiken zijn de paparazzi niet ver weg, daalt een flitslichtonweer over hun neer. Niet altijd tot grote vreugde van de 4, zoals ze aan BRAVO verraden ...

 

BRAVO: Wat hebben jullie aan je leven als ster?

Bill: Het positieve overheerst natuurlijk. Maar ik haat het dat we geen privé-leven meer hebben. En het ergste zijn de paparazzi!

 

BRAVO: Wat stoort jullie dan zo aan hun?

Bill: Ze gaan soms gewoon te ver. Wanneer we thuis zijn willen we ook wel eens erg uitzien en uit kunnen gaan. Maar dat is echt verschrikkelijk, omdat die mensen steeds voor onze deur staan.

Tom: Voor ons is het belangrijk om ons familie en vrienden te beschermen. Ze hebben niets te maken met ons beroep. Wanneer we met hun onderweg is het voor ons echt moeilijk wanneer die paparazzi opduiken.

Bill: Men moet echt een slecht mens zijn om paparazzi te worden. Ik haat ze.

 

BRAVO: Daarbij hebben jullie in Duitsland nog geluk – daar zijn de paparazzi nog onschuldig ...

Tom: Dat klopt. In andere landen is het echt hard. In Frankrijk en Amerika zijn de paparazzi het ergst.

 

BRAVO: Waarvan krijgen jullie nog de zenuwen?

Bill: Soms word het me allemaal teveel. Dan lig ik in bed en denk: “Ik kan niet meer!”. Dan wil ik gewoon niet meer opstaan, kan ik niet meer op de shoot voor de camera lachen of de mensen verwonderen. Dan voel ik me zo alsof iemand me moet helpen. Dan mis ik helemaal het zelfvertrouwen en wil ik gewoon een pauze.

Tom: Soms heb ik heimwee.

Georg: Wanneer ik lang onderweg ben mis ik mijn familie. En dan krijg ik soms een slecht humeur.

Bill: Ik word wel eens vaker ziek. En wanneer we dan van huis weg zijn, is dat redelijk beangstigend. Dan mis ik Duitsland helemaal. Ik ben ook droevig wanneer ik alleen in mijn hotelkamer ben. Ook al hou ik ervan om met de band onderweg te zijn – in de hotelkamer word ik echt sentimenteel. Ik kan niet zeggen waarom. Maar dan wens ik mijn eigen bed. Tom wilt het niet toegeven, maar ik durf te wedden dat ook hij soms droevig is. ’s Avonds wanneer zijn hotelkamerbezoekers weer weg zijn.

Tom: Ik mis dan wel vaker het Duitse toiletpapier (lacht). Wanneer we aan het einde van de wereld zijn verheugen we er ons ontzettend op om terug thuis te komen ...

 

BRAVO: Jullie moeten ook met veel schandalen en geruchten leven. Hoe gaan jullie daarmee om?

Bill: Meestal weten we op voorhand al wat ons te wachten staat. Vroeger, wanneer we naar een club geweest waren, konden we er zeker van zijn dat er de dag erna in de tijdschriften zou staan: “Minderjarigen drinken alcohol. Hoe kunnen ze dan een voorbeeld zijn?!”

Tom: Of zoiets als: “Tom zit helemaal alleen aan een tafel – splitst de band?“, is ook zeer geliefd.

Gustav: Of: “Bill kijkt droevig – is hij depressief?”

Tom: Alles wat mensen die ons niet persoonlijk kennen, over ons schrijven is me eigenlijk gelijk. Maar wanneer ze over onze familie schrijven, dan weer niet.

 

BRAVO: Er was eens dat verhaal over jullie Opa, die zogenaamd in de wilde weg geschoten zou hebben ...

Bill: Het grappige daaraan is, dat dat helemaal onze Opa niet was. We kennen die man helemaal niet ...

Tom: Alleen over 20.000 hoeken. Maar bij ons zegt iedereen dat hij familie van ons is.

Bill: Net zoals in de school. Daar was ook plots elk meisje met ons samen en elke klasgenoot onze beste vriend. En zou ook nog veel mensen 20€ schuldig zijn ...

 

Bron:  Nr. 41, 01/10/08

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

In het laatste deel van de Tokio Hotel-Serie worden de jongens heel serieus!

 

Volle zalen, bovenaan de hitlijsten, prijzen aan de lopende band, miljoenen fans in de wereld – op het ogenblik is Tokio Hotel de hype. Toch af en toe denken Bill, Tom, Georg & Gustav ook aan de tijd na de hype. Zoveel staat vast voor hen: Een leven zonder de band kunnen ze zich niet voorstellen: “Tokio Hotel is ons leven”, verklaart Bill. “Als de band ten einde zou zijn, zou er een stuk van ons sterven. Ik kan me niks anders voorstellen”, verklaart hij. En Tom voegt daaraan toe : “We leven niet in een droomwereld en weten dat ook eens andere mensen bovenaan in de hitlijsten te staan komen. Dat weten we.” Hebben de jongens angst voor het einde? “We zouden het niet aankunnen”, zegt Bill. “We hebben alles voor de band opgegeven – een normaal leven is bijna niet meer mogelijk. Maar drugs zouden we zeker nooit nemen. Dat is natuurlijk nooit zeker, men weet nooit. Maar we zouden het anders oplossen.” Toch is het einde van de band nog lang niet in zicht. De jongens zijn momenteel bezig aan hun 3de album. “Dat wordt iets heel nieuws’, verraad Tom. “En we sleutelen nog aan een verassing voor onze Duitse fans ...”

 

Bron:  Nr. 42, 08/10/08

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------